icedgrandetea.com

ตั้งแต่ปลายปีที่แล้วจนถึง ณ วันนี้ ชีวิตผมพบแต่ความวุ่นวายในหลายๆ อย่าง ซึ่งล้วนกัดกร่อนให้สมรรถนะในการทำงานลดลงทั้งสิ้น

ด้วยนิสัยที่ไม่ชอบทำอะไรที่ไม่เคลียร์ชัดเจน เช่น เรื่องบทบาทหน้าที่และขอบข่ายในการทำงาน ทำให้หัวสมองต้องมานั่งพะวงกับเรื่องที่คิดไม่ออกอยู่เสมอ

คิดไม่ออกเพราะยังไม่มีทางออก ได้แต่รอเวลาให้คนอื่นหาข้อสรุปบางอย่างให้ได้ก่อน จึงจะเริ่มต้นทำอะไรในบทบาทหน้าที่ของตัวเองได้ ซึ่งช่วงเวลาแห่งการรอคอยแบบนี้เป็นสิ่งที่น่าเบื่อมากที่สุดอย่างหนึ่งในชีวิต

เมื่อได้ทำงานหลายบริษัท ก็ย่อมได้เจอคนมากมายหลายแบบ แน่นอนว่าคนประเภทที่ว่าก็มีให้เห็นบ่อยครั้ง บางทีก็ไม่เข้าใจว่า คนที่ทำใจปล่อยให้เวลาค่อยๆ ผ่านไป โดยไม่ได้ทำอะไรนั้น ใช้ชีวิตได้อย่างไร

งานแรกอย่างเป็นทางการในชีวิตซึ่งต้องใช้ชีวิตในบริษัทอย่างเต็มรูปแบบ เข้างานเช้า เลิกงานเย็น หยุดเสาร์อาทิตย์ เป็นงานที่ผมทนทำได้ไม่นาน
 และสาเหตุที่ลาออกก็จำได้แม่นว่า เพราะงานที่ส่งมาให้ทำนั้น สามารถจัดการได้ด้วยเวลาสั้นๆ ทำให้มีเวลานั่งอยู่หน้าโต๊ะทำงานโดยไม่ได้ทำอะไรอยู่นาน ครั้นไปขออะไรทำเพิ่มเติมก็หาได้ไม่มาก — อยากทำอะไรเองก็ต้องส่งเรื่องเป็นขั้นเป็นตอนขอเสนอ ซึ่งก็ต้องรอกันเป็นสัปดาห์ ก็เลยลาออกซะดีกว่า

และนั่นก็เป็นงานประจำงานแรกงานเดียวในชีวิต .. ซึ่งไม่คิดจะกลับไปใช้ชีวิตเช่นนั้นอีก

ชีวิตที่ต้องรอคำตอบจากคนอื่นเป็นชีวิตที่ไม่พึงปรารถนาสำหรับผม เพราะหลายครั้งก็ไม่ทันใจ และอีกหลายๆ ครั้งก็ไม่ชัดเจน

ไม่เข้าใจว่าทำไมจึงมีบางคนถึงปล่อยให้เวลาผ่านไปโดยไม่ทำเรื่องต่างๆ ให้ชัดเจน ผมเชื่อว่าความชัดเจนเป็นสิ่งที่จำเป็นในหลายสถานการณ์ เมื่อมีความชัดเจน เราก็สามารถตัดสินใจเลือกทางเดินที่น่าจะเหมาะสมให้กับชีวิตและการทำงานได้

บางบริษัทปล่อยให้มีปัญหาคาราคาซังไม่ชัดเจนอยู่เสมอ ท้ายสุดก็ลงเอยด้วยการโยนปัญหาไปมา หาคนผิดคนถูกกันไปมั่ว ทั้งที่ถ้ามีคนฟันธงให้ตั้งแต่แรก ก็ย่อมไม่ปล่อยให้ปัญหามันลุกลามบานปลายออกไปอย่างน่าเบื่อหน่าย

หลายคนรอเวลาเพื่อจะได้ไม่ต้องเผชิญหน้ากับความชัดเจน คิดว่าวันนึงปัญหามันจะคลี่คลายไปในทางที่ดีเอง ซึ่งอาจมีบ้าง แต่ผมเชื่อว่าส่วนใหญ่ไม่ได้เป็นไปอย่างนั้น ที่สำคัญเมื่อไม่ชัดเจน ปัญหาต่างๆ ก็พร้อมที่จะก้าวเดินไปตามช่วงเวลาของเราอย่างต่อเนื่อง เพื่อรอวันเวลาที่จะโผล่ขึ้นมาทวงถามความชัดเจนอีกครั้ง

และนั่นก็อาจเป็นเวลาที่ปัญหานั้นๆ ใหญ่เกินจะรับมือไหวแล้วก็ได้ ..