icedgrandetea.com

ผมเป็นคนเดินเร็ว พูดเร็ว และทำงานเร็ว

งานเขียนสคริปต์รายการโทรทัศน์ที่บางคนปั่นกันเป็นวัน ผมทำได้ในเวลาไม่กี่นาที ..

แต่นิสัยเสียก็คือ กว่าจะเริ่มต้นทำได้ ก็มักจะเป็นช่วงเวลาที่ร้อนก้นจวนเจียนไปซะหมด

บางทีก็รำคาญตัวเองเหมือนกัน แต่เมื่อความเหนื่อยบวกกับความขี้เกียจที่หลุดรอดออกมาเป็นพักๆ ก็ทำให้บางช่วงเกิดงานหมักหมมบ้าง ซึ่งเมื่อบวกกับจังหวะที่มีงานใหม่ถาโถมเข้ามาแบบไม่ยั้ง ก็ยิ่งทำให้สถานการณ์หนักมากยิ่งขึ้นไปอีก

บางทีก็รู้สึกเหนื่อยตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่มลงมือทำ .. เมื่อเหนื่อยก็อยากเริ่มที่จะพัก
แต่เมื่อลงมือพัก งานก็ยังค้างคาไม่ได้มีอะไรเสร็จซักอย่างตามต้องการ

ช่วงที่ผ่านมาก็เป็นอีกช่วงที่เมื่อจดรายการงานที่ต้องจัดการมาใส่ไว้ในกระดาษแผ่นยาว ก็สามารถเขียนให้เต็มแผ่นได้พอดิบพอดี

วันนี้ได้เริ่มทยอยจัดการกับงานที่ค้างคาให้ลดน้อยลงไปบ้าง เพราะรู้ว่าอีกไม่กี่วันข้างหน้า ก็จะมีทริปได้ไปพักผ่อนหย่อนกายและใจให้สบายตัว

เมื่อไม่มีทางเลือก ก็เริ่มลงมือจัดการกับงานอย่างตั้งใจ จากเดิมที่เหยาะโน่นแหยะนี่ตลอดเวลาในช่วงที่รู้สึกว่าตัวเองเกิดอาการเหนื่อยหน่ายในชีวิต

เผลอไม่นานก็สามารถเคลียร์งานต่างๆ ออกไปได้กว่าครึ่งด้วยเวลาสั้นๆ — และก็มักจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นเป็นประจำ

ไม่แน่ใจว่าเวลาใกล้ถึงกำหนดส่งงาน มันจะมีสารอะไรหลั่งออกมาจากสมอง ทำให้เราสามารถปั่นงานได้ในความเร็วที่ไม่น่าเชื่อรึเปล่า ทั้งที่ก่อนหน้านี้คิดเท่าไร ตั้งใจยังไง ก็ไม่ได้เริ่มต้นลงมือทำซักที

โชคดีที่ตัวเองเป็นคนที่ลงมือเมื่อไร จะไม่หยุดทำ และจะทำต่อไปเรื่อยๆ จนเสร็จงานแต่ละชิ้น เพราะไม่ชอบให้มันค้างคากลางทาง

แต่ช่วงเวลาที่ยากที่สุดก็คือ การตัดสินใจเริ่มต้นลงมือทำอะไรบางอย่าง ..

บางครั้งก็หาแรงบันดาลใจไม่ได้ นอกเสียไปจากเหตุผลเดิมๆ อย่างเช่นเรื่องกำหนดส่งงานที่งวดเข้ามาในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า

คิดแล้วบางทีก็รำคาญตัวเองเหมือนกัน มีอะไรที่อยากทำเยอะแยะมากมาย แต่ไม่ได้เริ่มต้นซักที
ไม่ได้กลัวที่จะเริ่มต้นอะไรใหม่เหมือนบางคน .. แต่หาช่วงเวลาในชีวิตให้ไปเริ่มต้นอะไรบางอย่างไม่ได้อย่างที่ต้องการ ด้วยเวลาที่สุดแสนจะจำกัดในแต่ละวัน

ท้ายสุดคงต้องใจแข็ง ตัดสินใจตีห่างจากอะไรบางอย่าง เพื่อเริ่มต้นกับอะไรบางอย่างที่ฝันไว้ .. ก่อนทุกอย่างจะสายเกินไป