เสี่ยงโชคและการพนัน

Written by iced.grande.tea

Topics: life

VN:F [1.8.5_1061]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)

ผมเป็นคนหนึ่งที่ไม่เคยต่อต้านเรื่องการพนันและการเสี่ยงโชค — ภายใต้การเสพอย่างรับผิดชอบ
เหมือนๆ กับ Drink Responsibly ของ Johnnie Walker

ทุกประเทศที่ผมแวะไป ถ้ามีคาสิโน ที่นั่นจะเป็นเป้าหมายแรกๆ ที่ผมเข้าไปข้องเกี่ยวด้วย แน่นอนว่าต้องเข้าไปอย่างถูกกฎหมาย เพราะผมเชื่อว่าคนในสังคมเมื่ออยู่รวมกัน ก็ควรเคารพกฎหมาย เพื่อไม่ให้เกิดความวุ่นวายจนกระทบกับผู้อื่น ฉะนั้นบ่อนในประเทศไทยจึงไม่เคยคิดย่างกรายเข้าไป

มุมมองของการพนันและการเสี่ยงโชคของผม ไม่ได้มีอะไรแตกต่างไปจากสิ่งที่ผมมองไปยังตลาดหุ้น ตลาดค้าทองคำล่วงหน้า และตลาดน้ำมัน

การปลุกปั่นราคาจนเกินจริงเกิดขึ้นได้ง่ายๆ โดยเฉพาะกับประเทศเล็กๆ อย่างไทยแลนด์ ที่กองทุนเฮดจ์ฟันด์หลายแห่ง มีเงินทุนมากกว่ารายได้ของประเทศไทยทั้งปีด้วยซ้ำ

ผมเชื่อว่าตลาดหุ้นนั้นเป็นช่องทางหนึ่งในการลงทุน แต่ไม่เชื่อว่าคนที่เล่นหุ้นส่วนใหญ่ โดยเฉพาะบรรดาคนที่นั่งเฝ้าหน้าจอดิจิตอลหรือหน้าคอมพิวเตอร์ทั้งวันทั้งคืน จะมองว่าสิ่งที่ตนเองกำลังยุ่งเกี่ยวนั้น เป็นการลงทุน

ใครเคยสัมผัสกับสิ่งเหล่านี้น่าจะเข้าใจความหมายของผมได้ดี ว่าหลายครั้งมันไม่ได้ต่างอะไรจากการพนันเลย

ผมไม่ได้กระสันถึงขั้นให้ต้องมีการเปิดคาสิโนในประเทศไทย แม้ตัวเองจะชอบเล่นพนันมากมายขนาดไหนก็ตาม เพราะตระหนักดีถึงปัญหาสังคมที่ตามมา อันเนื่องจากการขาดความรับผิดชอบในการกระทำของตนเอง

ไม่อยากเล่าถึงความระทมที่เคยได้ยินมาจากบรรดาผีพนัน — เพราะเชื่อว่าหลายคนก็คงเคยได้ยินหรือได้สัมผัสรู้จักกันไปบ้างแล้ว

สำหรับผมเอง มองการพนันเสี่ยงโชคเป็นแค่การพักผ่อนแบบหนึ่ง เพื่อตอบสนองความใคร่แสวงหาความท้าทายของชีวิตในยามที่ช่องทางอื่นไม่ได้เปิดโอกาส

คำนวณจากเงินเหลือเก็บที่เรามี และเมื่อมั่นใจว่าไม่มีเงินก้อนนั้น ก็ไม่ได้ทำให้ลำบากอะไร จึงเอาเงินไปสรรหาความสุขในแบบที่ตนเองปรารถนา

ไม่ได้หวังรวย ฉะนั้นกฎเกณฑ์ของผม คือ ไม่มีการแก้มือ และไม่มีการยื้อ

ทุกครั้งที่ไปคาสิโนในแต่ละประเทศ จะมีการกำหนดไว้เลยว่า เงินสำหรับเล่นเพื่อความบันเทิง มีอยู่เท่านี้ — หมดเป็นหมด และก็จบไป จะหมดเร็วหมดช้า ก็ขึ้นอยู่กับว่าอยากเพลิดเพลินนานขนาดไหน

หรือถ้าได้เมื่อไร ก็ยักมาเก็บไว้และห้ามควักออกมาเล่นอีก — คิดได้อย่างนี้เชื่อเถอะว่า ถึงจะเล่นพนันก็ไม่มีทางหมดตัว

ผมไม่ชอบสลากกินแบ่งรัฐบาล และไม่ชอบหวยใต้ดิน เพราะถ้าละเว้นในมุมเรื่องเงินหมุนเวียนที่จะกลับไปช่วยเหลือคนยากจน — ทางเลือกการเสี่ยงโชคทั้งสองแบบมีอัตราการได้เงินคืนน้อยมาก

เลขท้ายสองตัว — เท่ากับว่าโอกาสถูกมีแค่ 1 ใน 100

แต่กับเกมพนันที่มีในคาสิโนนั้น โอกาสได้เงินมีเท่าๆ กันระหว่างคาสิโนกับผู้เล่น

ผมไม่เคยกลัวว่าคาสิโนจะเล่นตุกติก เพราะมันไม่คุ้มค่ากับชื่อเสียงและเงินลงทุน ความจริงต้องบอกว่า คาสิโนไม่จำเป็นต้องตุกติกอะไร เพราะกติกานั้นตั้งเอาไว้ให้คาสิโนได้เปรียบนิดหน่อยอยู่แล้ว เมื่อเอาความเล็กน้อยดังกล่าวมารวมกันกับจำนวนเกมที่เกิดขึ้นมหาศาล ก็ทำให้กลายเป็นเงินก้อนใหญ่ได้ไม่ยาก

ย้ำว่า .. ไม่เคยส่งเสริมให้ใครเล่นพนัน แต่ก็ไม่เคยต่อต้านเช่นกัน โดยเฉพาะถ้าคนๆ นั้นรู้จักสถานะตัวเองดีพอ

แต่ถ้าคิดว่าควบคุมตัวเองได้ลำบาก — ก็โปรดจงหลีกหนีเรื่องนี้ให้ไกล

เพราะความเสียหายที่เกิดขึ้น หลายครั้งไม่ใช่เฉพาะกับตัวเอง แต่ยังลามไปถึงคนรอบข้างอย่างไม่น่าจะเกิดขึ้น

Gambling Responsibly !!

10 Comments Comments For This Post I'd Love to Hear Yours!

Leave a Comment Here's Your Chance to Be Heard!