icedgrandetea.com

เมื่อเช้าขับรถเร็วไปนิด วงสวิงวิ่งตามมาไม่ทัน กว่าจะกลับมาก็ 3 หลุมสุดท้าย .. สายไปเสียแล้ว แต่นั่นไม่ใช่เรื่องที่น่าเซ็งที่สุดสำหรับวันนี้

โทรศัพท์มือถือ Nokia N82 ที่ซื้อมาได้ 2 ปี — เริ่มมีอันเป็นไปเข้าไปทุกที

ก่อนหน้านี้ก็เข้าศูนย์บริการโนเกียมาหลายครั้ง อาการรวนไปรวนมาหลายอย่าง แต่ที่น่าเกลียดที่สุดก็คือ สภาพตัวเครื่อง ซึ่งต้องบอกว่า ใช้มาหลายรุ่นของโนเกีย ไม่เคยเจอรุ่นไหนที่เปลือกนอกลอกกันง่ายขนาดนี้

ผมใช้ของค่อนข้างรักษา เพราะซื้อมาด้วยเงินเก็บ แต่เจอแบบว่าสภาพในตอนนี้แล้ว แทบจะนึกไม่ออกเลยว่าจะขายต่อใครยังไง

เปลือกนอกตรงหน้ากาก ลอกเห็นสีขาวบ้าง สีดำบ้าง แล้วแต่ตำแหน่งของปัญหา แต่มีให้เห็นรอบตัวเครื่อง ขนาดแค่โดนสก็อตเทปตอนเอาโทรศัพท์ไปติดฟิล์มกันรอย รอบกล้องดิจิตอลด้านหลังดังตัวเครื่องยังลอกได้ทันตาเห็น

ที่แย่ที่สุดก็คือ อะไหล่ตัวนี้แพงระยับ แค่เปลี่ยนชิ้นส่วนที่ลอกง่ายๆ แบบนี้ให้เหมือนใหม่ มีค่าใช้จ่ายพันกว่าบาท โดยที่โนเกียไม่ยอมขายอะไหล่ให้ร้านซ่อมราคาประหยัดร้านอื่นๆ .. หรือถ้าให้มาก็แพงเว่อร์

ส่วนปัญหาที่เกิดวันนี้ก็คือ น้ำเหงื่อเข้าตัวเครื่อง — รวนทันตาเห็นหลังจากตีกอล์ฟเสร็จประมาณ 40 นาที

ปุ่มกดต่างๆ ใช้งานไม่ได้ ปุ่มเลข 2, 7 และ # เด้งขึ้นมาอัตโนมัติแบบไม่หยุด — ขำจริงๆ

ความจริงไม่ได้อยากบ่นเรื่องโทรศัพท์มือถือของโนเกียครับ เพราะปลงตั้งแต่ซื้อมา 3 เดือนแรกแล้ว ทั้งที่เป็นแฟนโนเกียมาตลอดตั้งแต่โทรศัพท์มือถือเครื่องแรกในชีวิตอย่าง Nokia 8210

แต่อาการหงุดหงิดที่เกิดขึ้นก็เพราะความหงุดหงิดในตัวเองในยามที่ไม่มีโทรศัพท์มือถือ

กลับมาตั้งคำถามว่า เราเสพติดเทคโนโลยีจนเคยชินมากไปรึเปล่า
เพราะแค่เบอร์โทรของพ่อแม่ และเพื่อนสนิทยังจำไม่ได้ซักเบอร์ ..

เกินไป มากเกินไป — นึกย้อนกลับไปยุคสมัยยังเด็กๆ ซึ่งต้องพกสมุดจดเบอร์โทรศัพท์เอาไว้กันแทบทุกคน ช่วงนั้นถามมาเถอะเอาเบอร์ใคร เป็นจำได้หมด ไม่ต้องเปิดดูด้วยซ้ำ

ผ่านไปไม่กี่ปี แล้วตอนนี้กำลังเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง — ใช้โทรศัพท์มือถือมากเกินไปมั้ย? เสพติดเทคโนโลยีมากเกินไปรึเปล่า?

อ้อ .. ได้รู้อีกเรื่องว่า จะควานหาตู้โทรศัพท์สาธารณะซักเครื่องในยุคนี้ มันช่างยากเย็นเหลือเกิน !!